Toegegeven: “How Starbucks Saved My Life” is niet het beste boek dat ik ooit gelezen heb, het is uit 2007 dus helemaal niet zo actueel en eigenlijk houd ik ook niet heel erg van Starbucks. Maar dat gezegd hebbende: Ik heb wel wat opgestoken van dit boek dat mijn collega Lisette vorige week in mijn handen drukte.
Michael Gates Gill was lang creatief copywriter bij topreclamebureau JWT, gevierd, succesvol. Hij wordt op zijn 62ste ontslagen omdat hij niet voldoende geld binnen brengt. Kennelijk heeft Michael de bloemetjes in zijn leven buitengezet, want na zijn ontslag zit hij financieel aan de grond. We treffen hem aan zijn laatste Starbucks koffie in Lower Manhattan, NYC. Toevallig zijn er sollicitatierondes aan de gang en zonder zich echt te realiseren waar hij zich in stort, accepteert Michael de baan. Als schoonmaker, onderaan de ladder.
In zijn boek geeft Michael een bijzonder kijkje in de keuken van Starbucks. Als copywriter kan hij aardig schrijven en observeren. Hij verweeft hij de uitgebreide beschrijvingen van zijn werkdagen voortdurend met kijkjes in zijn vorige leven. We ontdekken hoe zijn collega’s (Starbucks partners) hem de waarden van Starbucks bijbrengen. Bijvoorbeeld wanneer hij een zwerver de toegang tot de toiletten ontzegt. “Een zwerver is vrijwel nergens welkom. Vind jij het respectvol hem de toegang tot de toiletten ontzeggen? Wij doen dat anders bij Starbucks”.
Het is inspirerend om te lezen hoe een bedrijf als Starbucks achter de schermen ervoor zorgt dat het personeel het visitekaartje afgeeft. En hoe klanten vergelijkbaar gedrag gaan vertonen. Door samen te werken, elkaar te inspireren en scherp te houden. Door consequente bedrijfsvoering op basis van waarden.
De moeite waard om te lezen. Je mag het vast even lenen van Lisette.
