Maandag 4 april vond in Maastricht een interessante aflevering plaats van de inmiddels fameuze serie TED-bijeenkomsten. Uitgangspunt voor TED is “Ideas Worth Spreading. Riveting talks by remarkable people, free to the world.” In de historie van TED hebben al heel wat beroemdheden hun visie via het TED-podium over het voetlicht gebracht. Al Gore, Isabel Allende en Bono zijn een paar beroemde namen. Maar ook minder bekende goden met bijzondere ideeën krijgen ruimte om hun zegje te doen. Kijk maar eens op TED.com voor een keur aan boeiende TED-talks.
Op 4 april was het dus tijd voor de ‘onafhankelijke’ TEDx Maastricht met als thema The Future of Health. Theater aan het Vrijthof Maastricht, 900 aanwezigen die allen verheugd en trots waren om te zijn uitgenodigd. Op de agenda een hele waslijst van bekende en minder bekende Nederlandse en buitenlandse sprekers. Een keur aan onderwerpen, perspectieven en manieren van denken en presenteren. Rode draad van de dag was “Patient Empowerment” oftewel de patiënt als volwaardig deelnemer in het zorgproces en (wellicht) zelfs als regisseur. Het voert te ver om hier alle twintig presentaties te bespreken. Ik heb het een week op me laten inwerken en wat is er boven komen drijven? Een paar highlights.
Andermans presentaties consumeren is lekker. Op enkele interactie-momenten na – en de pauzes natuurlijk – was het toch vooral heerlijk achterover zitten en geboeid luisteren naar de verhalen.
Vertellers met een persoonlijk, anekdotisch verhaal hadden de meeste emotionele impact. Zelfspot doet het wat dat betreft ook goed. De inhoud van het verhaal beklijft het best wanneer meerdere keren op verschillende momenten de boodschap wordt herhaald. Ik merk dat ik na een week van de persoonlijke verhalen alleen nog kan navertellen dat ik direct na het verhaal een gevoel van bewondering / medelijden / meer-willen-horen had. Van hen die ‘les’ kwamen geven (in de positieve zin van het woord), is vaak ook nog de boodschap blijven hangen. Topper in de (mijn) ‘categorie docenten’: Simon Sinek (rust, focus, herhaling – maar net niet te veel. En een geweldig charisma natuurlijk). Flopper in diezelfde categorie: Thomas Power (gebrek aan context) en Daniel Kraft (gebrek aan focus). Wouter Bos gaf een vrij negatieve donderpreek over de toekomstige betaalbaarheid van de zorg in het licht van technologie; helemaal ongelijk kan ik hem inhoudelijk niet geven. Fred Lee’s presentatie over Rough Rudy en Gentle Lucy had ik al eens gehoord, maar zijn manier van vertellen blijft boeien. Nicolette Mak was aangekondigd met de belofte dat ze met haar presentatie de zaal op zijn kop zou zetten, maar kwam eigenlijk niet goed uit haar verhaal – misschien was de (Engelse) taal het probleem? Het verhaal van medicijnstudent Salmaan Sana (Compassion for Care) vond ik goed – en met name de hoop die het mij geeft over de dokters van de toekomst.
Mijn top 3 van de hele dag is: Bas Bloem, Ragna van den Berg en Remco Hoogendijk. Alle drie om een verschillende reden. Bas Bloem omdat hij als arts (neuroloog) niet alleen inhoudelijk baanbrekend werk verricht, maar ook nog eens zeer vernieuwend bezig is in patiëntparticipatie en zijn patiënten ongelooflijk goed betrekt in het, hún, zorgproces. Ik voelde bijna de energie, drive en innerlijke overtuiging van het podium spatten. Ragna vond ik indrukwekkend om haar persoonlijke verhaal en hoe ze dat verwoordde, terwijl ze eigenlijk nog midden in het herstel van een hersenbloeding zit. De presentatie van Remco tenslotte vond ik bewonderenswaardig om de creativiteit: uitgedost als duivel betrok hij zowel de locatie van de dag (ooit een begraafplaats?!) als de voorgaande sprekers in zijn zeven zonden (of eigenlijk waren het geboden) van innovatie in de gezondheidszorg.
Drie interessante oneliners (oud en nieuw, maar sowieso goed om te onthouden):
- Be yourself the change you want to see happening
- No one can spoil your day without your permission
- Let Patients Help! (met dank aan ePatient Dave)
In de trein terug (Maastricht is best ver zuidelijk…) bespeurde ik bij mezelf een gevoel van onrust, verwarring, meer vragen dan antwoorden. Wat gebeurt er veel in en rond gezondheidszorg, wat staat ons veel te wachten en… hoe kan ik daar een positieve bijdrage aan leveren?! Wellicht is dat knagende gevoel precies het doel van TED-bijeenkomsten. Dus toch niet alleen maar achterover zitten en presentaties consumeren….
Als je op YouTube op TEDx Maastricht zoekt, kun je alle presentaties bekijken ( maar dan ben je wel heel lang bezig). Maar helaas, nu en in de toekomst geldt: voor sommige zaken gaat niets boven ‘real life contact’!
